Start arrow Ciekawe miejsca 15.10.2018.
Wyszukiwarka
Twoja wyszukiwarka
Menu główne
Start
Szukaj
Moje kolekcje
Modelarstwo
Literatura
LEGO
Galerie
Poznań - Posen
Ciekawe miejsca
Zdjęcia wojenne
Sprzęt wojskowy
Imprezy i pokazy
Stare zdjęcia
Różności
Plany Poznania
Plany wojenne
Plany techniczne
Pocztówki
Dokumenty
Artykuły
Wieści z netu
Ciekawe miejsca
Imprezy
Pozostałe
Ciekawe linki
Humor
Reklama
Stanowisko ogniowe B2 Drukuj Email

STANOWISKO OGNIOWE B2
BATERII SCHLESWIG - HOLSTEIN

 Hel bronił się 32 dni - poddał się nie z powodu utraty zdolności obronnych, ale z powodu bezsensu dalszej obrony i bezcelowości ponoszenia dalszych strat ludzkich.

Niemcy po zajęciu Helu natychmiast docenili jego znaczenie. Odremontowano baterię Laskowskiego nadając jej nazwę "Lyngen", zbudowano wiele nowych baterii i umocnień.

Ukoronowaniem zbrojenia Helu było zbudowanie tutaj, najpotężniejszej do dziś na świecie, stałej baterii najcięższych dział obrony wybrzeża - trzech monstrualnych armat "Adolfkanone" o kalibrze 406mm i donośności 56km. Baterię tę nazwaną "Schleswig-Holstein".

Z powodu zmiany sytuacji wojennej - realnego zagrożenia od strony Anglii i braku zagrożenia w rejonie Zatoki Gdańskiej - zdemontowano ją i przeniesiono na wybrzeże francuskie jako baterię "Lindemann".

W Helu pozostały po tej baterii gigantyczne budowle - wieża kierowania ogniem, trzy stanowiska koszarowo - artyleryjskie i dwa schrony amunicyjne. Przetrwały one w stanie nietkniętym rozpaczliwą kampanię obronną Niemców, na zatłoczonym wojskiem i uciekinierami, otoczonym zewsząd Helu i dotrwały do dziś.

Wieloletnia obecność wojska chroniła w znacznym stopniu pozostawione obiekty przed dewastacją i rozkradaniem. Opuszczany stopniowo przez wojsko Hel staje się jednym wielkim zabytkiem sztuki militarnej, a na bazie imponujących wielkością budowli baterii Schleswig - Holstein powstało, staraniem helskich entuzjastów, Władz Miasta i wielu sponsorów - Muzeum Obrony Wybrzeża Rejonu Umocnionego Hel. Muzeum stawia sobie za zadanie pokazanie roli Helu w obronie Wybrzeża na przestrzeni wieków, ochronę dla potomności i wyeksponowanie jak najwięcej zabytków sztuki militarnej i spopularyzowanie niezwykłej historii Helu. 


 

Zalewie rok po wybuchu II Wojny Światowej Niemcy rozpoczęli w Helu budowę potężnej baterii artylerii nadbrzeżnej, wyposażonej w trzy największe na świecie armaty artylerii stałej o kalibrze 406mm.


STANOWISKO OGNIOWE B2
baterii Schleswig-Holstein

 Stanowisko artyleryjskie jest budowlą całkowicie autonomiczną, ufortyfikowanym połączeniem działobitni z koszarami i magazynem amunicyjnym. Armata zwana Adolfkanone mogła walczyć z najcięższymi pancernikami osłaniając ogniem cały rejon Zatoki Gdańskiej, przy zasięgu maksymalnym do 56km sięgając aż na przedpola Elbląga.

Stanowisko ma wymiary 65x35 (39) m, zajmuje łącznie powierzchnię 2300m2 i ma kubaturę 7600m3 a powierzchnia pomieszczeń części bojowej wynosi 833m2.

Armata ważąca 160 t umieszczona była w dwupiętrowej, pancernej wieży obracającej się po żelbetowym kręgu grubości 2m i wysokości 3,15m w części centralnej, osłoniętej z jednej strony częścią koszarowo-techniczną (358m2) a z drugiej strony komorami amunicyjnymi. Część koszarowa zapewniała pomieszczenia dla 88 ludzi, z czego obsługę armaty stanowiło 55 osób (bezpośrednio w wieży do 20 osób!), a 13 osób stanowiło drużynę piechoty do obrony stanowiska.


WIEŻA KIEROWANIA OGNIEM
baterii Schleswig-Holstein


 Baterią dowodzono z wieży kierowania ogniem żelbetowego bunkra w formie pancernej wieży o wysokości 25m i dziewięciu kondygnacjach. Wieża całkowicie autonomiczna posiadała część koszarową, część techniczną, centralę kierowania ogniem, dalmierz i pomieszczenia obserwatorów, oraz pomieszczenia rozbudowanej łączności z obserwatorami w terenie i stanowiskami armat. Grubość ścian zmienia się od 1m w dolnej części, do 0,6m w części górnej. Mimo trudnego piaszczystego gruntu wieżę posadowiono idealnie pionowo, co zwiększało precyzję artyleryjskich przyrządów pomiarowych. Na szczycie wieży umieszczona była obrotowa kopuła dalmierza o bazie 10,5m, umożliwiającego obserwacje optyczne do 50km. Pomieszczenia koszarowe w wieży przeznaczone były dla 40 osób załogi.

Każdy z obiektów baterii wyposażony był we własne centralne ogrzewanie.

W sierpniu 1941 roku bateria rozpoczęła próbne strzelania. Ze względu na zmianę sytuacji na frontach, z początkiem 1942 roku działa zdemontowano i przeniesiono do Francji, na Wał Atlantycki, gdzie po zdobyciu przez Aliantów zostały zniszczone.

 


 

Galeria:

      Bateria Schleswig - Holstein 406 mm

 
Top listy

Najlepsze strony kolekcjonerskie

Militaria

Najlepsze strony historyczne

II Wojna Światowa


Bunkry i podziemia.


MILITIS Toplista

Strony o tematyce broni, survivalu i wojsku

Strony Wojskowo Militarystyczne

Wojsko, Militaria
statystyka
Reklamy Google
Free Joomla Template made by  Webnika
2007-2009 © All rights reserved. Rafał Kaczmarek